Killer Press

ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า ทำไมไม่เช็คบิล การกระทำของดีเจ รายการวิทยุเดรัจฉานแห่งหนึ่ง ซึ่งได้กระทำการอันชั่วร้าย โดยมันพยายามพูดจา ยุยงส่งเสริมให้ผู้ฟัง ไปทำร้าย นายโชติศักดิ์ อ่อนสูง ที่ไม่ยอมยืนในโรงหนัง ปกติแล้ว กรณีอย่างนี้ถือว่าเป็น ความผิดทางอาญาแผ่นดิน ยอมความกันมิได้ หลักฐานพยานเพียบพร้อม ตัวนายโชติศักดิ์เอง ก็ควรที่จะรักษาสิทธิ ร่วมกับบรรดาผู้รักแผ่นดิน บ้านเกิดเมืองนอน ควรที่จะ “เช็คบิล” มันเสียให้เป็นตัวอย่าง แก่สื่อมวลเดรัจฉานชน ที่ลุแก่อำนาจ เหิมเกริม อหังการ์ มักใหญ่ใฝ่สูง

แต่ถ้าหากคิดว่าดี… เป็นการเท่ห์ เก๋ไก๋ คิดเสียว่าเป็นการเพิ่มความโด่งดัง ให้แ่ก่ตนเองในทางอ้อม ก็ไม่ว่ากัน ควรปล่อยให้สำแดงความอหังการ์กันต่อไป แม้ว่า ณ วันนี้ จะไม่มีรายการที่ว่านี้แล้ว แต่ความผิดได้สำเร็จ บรรลุเป้าหมายของมันไปเรียบร้อยแล้ว และก็ไม่ได้หมายความว่า จะไม่เกิดรายการในลักษณะอย่างนี้ขึ้นมา ทำร้ายสังคมไทยกันอีก ก็ควรทำอะไรซักอย่าง อย่ามัวแต่ดัดจริต กระมิด กระเมี้ยน ทำเป็นพระเอก นางเอก หนังน้ำเน่าหลังข่าว อโหสิกรรมกันไป บางสิ่งบางอย่าง มันต้องดำเนินการ ให้เป็นไปตามครรลองกฏหมาย ให้เป็นกรณีศึกษา ให้ผู้พิพากษา ได้ตัดสินความให้เรียบร้อย จะได้เป็นบรรทัดฐานในแวดวงสื่อสารมวลชน ถ้าผิดก็ถือเป็นการตักเตือน สื่อเดรัจฉานรายอื่นๆ ที่เหิมเกริม กระหายอำนาจ แต่ถ้าไม่ผิด ก็ดีจะได้ “เอามั่ง”

จากมาตรา 84 ประกอบ มาตรา 85 ในประมวลกฏหมายอาญา ผู้ลงมือกระทำ มีเจตนาและเจตนาพิเศษ ครบถ้วน ถือเป็นความผิดสำเร็จไปเรียบร้อยแล้ว และถ้าหากว่า มีคนบ้า สมองหมาปัญญาควาย เชื่อตามสื่อเดรัจฉานรายนี้ ไปทำร้ายร่างกาย หรือไปเข่นฆ่า นายโชติศักดิ์ และพวก ก็ยิ่งทำให้เป็นการเพิ่มโทษให้มัน เทียบเท่า ตัวการใช้จ้างวานกันเลยทีเดียว

ประมวลกฏหมายอาญา

หมวด6 ตัวการและผู้สนับสนุน

มาตรา 84 ผู้ใดก่อให้ผู้อื่นกระทำความผิดไม่ว่าด้วยการใช้บังคับ ขู่เข็ญจ้าง วานหรือยุยงส่งเสริม หรือด้วยวิธีอื่นใด ผู้นั้นเป็นผู้ใช้ให้ กระทำความผิด

ถ้าผู้ถูกใช้ได้กระทำความผิดนั้น ผู้ใช้ต้องรับโทษเสมือนเป็นตัวการ ถ้าความผิดมิได้กระทำลง ไม่ว่าจะเป็นเพราะผู้ถูกใช้ไม่ยอมกระทำ ยังไม่ได้กระทำหรือเหตุอื่นใด ผู้ใช้ต้องระวางโทษเพียงหนึ่งในสาม ของโทษที่กำหนดไว้สำหรับความผิดนั้น

มาตรา 85 ผู้ใดโฆษณาหรือประกาศแก่บุคคลทั่วไปให้กระทำความผิด และความผิดนั้นมีกำหนดโทษไม่ต่ำกว่าหกเดือน ผู้นั้นต้อง ระวางโทษกึ่งหนึ่งของโทษที่กำหนดไว้สำหรับความผิดนั้น

ถ้าได้มีการกระทำความผิดเพราะเหตุที่ได้มีการโฆษณาหรือ ประกาศตามความในวรรคแรก ผู้โฆษณาหรือประกาศต้องรับโทษ เสมือนเป็นตัวการ