The Only วัน VS บักใส พันธมิตร ใครอันตรายกว่ากัน กุมภาพันธ์ 12, 2008
Posted by killerpress in การเมือง,Thai Politics.trackback
ถ้าจะให้เปรียบเทียบดูแล้ว ระหว่าง The Only One กับ บักใส ผมคิดว่า บักใส สร้างความวิบัติ ฉิบหายวายป่วง สร้างปัญหาให้กับสังคมชาติ มากกว่า นาย วัน หลายร้อยหลายพันเท่า อย่างเทียบกันไม่ได้เลย ที่ผ่านมาก็ ทำให้สังคมแตกแยกแบ่งฝักแบ่งฝ่าย และ ฮึ่มๆ จะยกพวกเข้าห้ำหั่นนองเลือดกัน จนกระทั่งเกิดการรัฐประหาร ยึดอำนาจ ทำลายล้างระบอบประชาธิปไตย ชาติบ้านเมืองเสียหายเป็นอย่างมาก นักเศรษฐศาสตร์แห่ง TDRI ยังไม่กล้า ประเมินค่า ออกมาเป็นตัวเลขเลย บักใสก็ยัง น้อมกายถวายชีวิต เป็นทรราชพลี ในแง่ทางการเมืองการปกครองแล้ว คนอย่างนี้เป็นภัยอันตรายกว่า นักเลงอันธพาลเสียอีก
คนอย่างนี้ สื่อสารมวลชนไทยกับ ยกย่อง เทิดทูน บูชา สักการะเสียยิ่งกว่า เทพเทวดา ยกระดับเทียบเท่ากับ ราษฎรอาวุโส ไปแล้ว พูดอะไรออกมา แต่ละเรื่องแต่ละที จะต้องรีบแจ้นเอามานำเสนอ ขึ้นข่าวหน้าหนึ่ง ราวกับว่า ความคิดความเห็นมันมีคุณค่ามากมาย แต่สำหรับ นายวัน เห็นมีปัญหาเฉพาะอยู่ในแวดวงพวกเขาเท่านั้น (ถ้ามันจริง 100% โดยไม่มีการแต่งเติมสีสันใส่ใข่ลงไปในข่าวนะ) แล้วจะยังไงดีล่ะ ? ในทางส่วนตัวก็ไม่ได้รู้จักมักจี่กับ นายวัน ก็ไม่รู้ว่า เขาเป็นคนดีหรือว่าเลว ในทางการเมือง ก็ยังไม่มีผลงานพิสูจน์ ว่าจะเก่งซักแค่ไหน
ส่วนถ้าจะถามว่า ทำไมถึงต้องมาทำงานการเมือง ก็มันหมดตัวเล่นแล้ว นี่ถือเป็นการประจานทางอ้อม กับกระบวนการตุลากามอภิวัฒน์ จากการรัฐประหารโดยคุณธรรมปาหี่ ที่ผ่านมา ที่ขีดวงการเมือง จำกัดให้แคบลงเรื่อยๆ ทั้งออกกฏหมายประหลาดๆ มาจำกัดสิทธิ์ทางการเมืองของนักการเมือง แบนพรรคการเมือง ออกกำหนดกฏเกณฑ์ จำกัดสิทธิ์มากมายสำหรับคนที่จะเข้ามาสู่การเมือง แล้วจะไปเหลืออะไร บรรดาเหล่าศักดินามหาอำมาตย์ ทั้งสมุนลิ่วล้อ บริวารทั้งหลาย ก็ไม่กล้ากระโดดลงมาเล่นการเมือง ได้แต่นั่งเห่าหอนข้างสนาม มันก็ต้องออกมาแบบนี้แหละ
เป็นไงล่ะ อย่าบ่น นะมึง
พวกพันธมาร สื่อระยำ ทหารเลว นักวิชาการขายตัวมันควรโดนด่ามากกว่านัก
ไม่มีการให้อะไรที่ยิ่งใหญ่เหนือกว่าการให้โอกาส ประชาชนได้ให้โอกาสรัฐบาลเผด็จการบริหารประเทศมากว่าปีเศษแล้วแต่ไม่ได้ทำอะไรให้ประเทศชาติดีขึ้นเลย กลุ่มองค์กรต่างๆที่ร่วมมือกันล้มล้างรัฐบาลทักษิณก็ไม่ได้กระทำด้วยประการใดๆเพื่อมุ่งเน้นพิสูจน์ความผิดความบกพร่องของรัฐบาลทักษิณ อันตรายจึงตกอยู่กับพวกเขาเหล่านั้น ไม่ว่าพันธมิตรฯ ไม่ว่าครป. ไม่ว่าทหาร ซึ่งในครั้งนั้นได้ร่วมกันดาหน้าสาดโคลนเข้าใส่รัฐบาลและนายกทักษิณอย่างไม่ลืมหูลืมตา ไม่ให้โอกาสแม้แต่การพิสูจน์ตัวเอง กระทั่งลูกหลานเขาก็ไม่เว้น จนสังคมเริ่มเห็นต่างแลฃะเข้าใจในเจตนาอันแท้จริงสอดรับกับพฤติกรรมที่ว่า กรรมเป็นเครื่องชี้เจตนา และเมื่อประชาชนให้โอกาสแล้ว แต่พวกเขายังไม่สำนึก จึงต่างกับลูกของรตอ.เฉลิม อยู่บำรุง ซึ่งยังไม่เคยได้รับโอกาสเช่นว่านั้นเลย ประชาชนอย่างพวกเราก็ชอบที่จะให้โอกาส นายวัน อยู่บำรุง เสมอกับพวกที่ทำรัฐประหารเช่นกัน และต้องให้เวลา นายวัน อยู่บำรุง ได้พิสูจนตัวเองเสียก่อน บางครั้งเวลาเปลี่ยน สถานการณ์เปลี่ยน ความสำนึกของคนอาจเปลี่ยนได้เช่นกัน ไม่ต้องอะไรมากคนเดือนตุลาเอง เช่น คุณจิระนันท์ พิตรปรีชา(ประเสริฐกุล) และคนอื่นๆ ที่เรียกร้องประชาธิปไตยในปี 2516 เมื่อเวลาเปลี่ยนสถานการณ์เปลี่ยน บัดนี้พวกเขาเหล่านั้นกลับเข้าชื่อสมัครเข้ารับการสรรหาตำแหน่งสว. ซึ่งรู้ทั้งรู้ว่าการสรรหาสว.นั้นมิใช่วิธีการได้มาซึ่งสว.ที่เป็นประชาธิปไตยเพราะมิใช่มาจากการเลือกตั้งของประชาชน มิใช่ตัวแทนของประชาชนแต่เป็นตัวแทนของเหล่าอำมาตย์(ข้าราชการ) เช่นนี้แล้วพวกเราชาวประชาจะกังวลอะไรนักหนาเล่ากับการที่ นายวัน อยู่บำรุง จะเข้ารับตำแหน่งเลขานุการรัฐมนตรี ประชาธิปไตยทุกคนมีสิทธิเท่าเทียมกัน ไม่เลือกว่าเป็นใคร หากปิดกั้นกันเช่นนี้จะพูดได้เต็มปากเต็มคำได้อย่างไรว่าตนเองยึดมั่นในระบอบประชาธิปไตย หยุดเป็นเหยื่อให้ฝ่ายอำมาตย์นำไปเล่นเกมส์ทำลายล้างรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งเถอะ เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์คนจริงๆ โจรกลับใจอย่างองคุลีมาร ยังสำเร็จอรหันต์ได้ ต้องเปิดใจให้กว้าง และช่วยกันให้กำลังใจ หากสังคมไม่ให้โอกาสกันแล้ว จะให้เขายืนอยู่ ณ ที่ใดได้เล่า นักโทษที่ออกจากคุกยังต้องให้โอกาสกัน หรือนักโทษอุกฉกรรจ์เมื่อเวลาผ่านไปยังมีโอกาสได้ออกมาช่วยงานขุดลอกท่อระบายน้ำหรือทำงานอย่างอื่นได้ก่อนที่จะพ้นโทษ นั่นก็เพราะเขาได้รับโอกาสนั่นเอง ใจเย็นๆกันไว้ก่อนนะ ประสพการณ์ย่อมสอนและหล่อหลอมสามัญสำนึกของคนได้บ้างไม่มากก็น้อย ด้วยความห่วงใยจริงๆของธงนเรศวรที่มีต่อสังคมนี้ครับ สวัสดี./
ไม่เอาทั้งคู่นั่นแหละ ทั้งไอ้วัน และไอ้เผด็จการ
เพิ่งทราบเรื่อง คุณจิระนันท์ พิตรปรีชา(ประเสริฐกุล) ขอบคุณสำหรับข้อมูล
คนตุลา บางส่วนก็กลายไป ไฮโซ ไปแล้ว
เวลาเปลี่ยน คนก็เปลี่ยน…………. ดูหงา คาราวานเป็นตัวอย่าง ปี 16-19 ร้องเพลงไล่เด็จการ สามสิบปีต่อมา ขึ้นเวทีร้องเพลงให้พันทมิค
จนทหารปฎิวัติ ไม่เห็นมันสำนึก…….แอ๊ด ยิ่งแล้วใหญ่ หลังรัฐประหาร ไม่กี่วัน ออกเพลง”ทหารพระราชา”…..หมดราคา น่าสังเวช
บาวเญจเพศ คงหลอกได้แต่ควายจริงๆว่ะ
เราดูข่าวช่อง9แล้ว***หมาเหลิมมันจ่ายเงินให้พวกรถตุ๊กๆตุ๊ก***สาระเลว***หมาเหลิมมันอันธาพาลครองเมืองมันจะเอา
อาวุธมาใส่ร้ายมาไว้ในกลุ่มพันทมิตรอีก***เลวทรามพวก
เราดูข่าวเลยเห็นจะจะ***สาระเลวพวกเราเห็น
ช่อง9ตอนเช้าวันพฤหัสเลย
เหลิมและพรรคพวกมัน คงหลอกได้แต่ควายจริงๆว่ะ…
พวกพันธมิตรล้วนแต่พวกชนชั้นรวยแต่นิสัยไม่ดี ถูเลี้ยงดูแบบตามใจมาตั้งแต่เด็ก พอไม่ได้ของเล่นดังใจก็ลงไปกลิ้งชักดิ้นชักงอ น้องๆเยาวชนอย่าเอาเป็นเยี่ยงอย่างนะครับสงสารประเทศชาติ เราอยากเห็นประเทศชาติเป็นประชาธิปไตยเต็มรูปแบบเหมือนอเมริกาที่ผู้แพ้ออกมายอมรับและแสดงความยินดี ผู้ชนะก็ไม่ซำเติมผู้แพ้และรับฟังความคิดเห็นพร้อมร่วมมือกันพัฒนาประเทศ ท้ายนี้ผมอยากฝากข้อคิดหนึ่งให้คุณสุริยะใส คุณสนธิ และท่านมหาจำลอง ได้นำกลับไปคิดว่า “บักโคตรหมาสี้แม่มรึงงงงงงงงเอ๊ยยยยยย!!!!!!!!”