Killer Press

ทำไม “สมัคร” ถึงจะเป็นนายกรัฐมนตรีไม่ได้ ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไม มันต้องเรื่องมากกันขนาดนี้ เขาหาเสียง เลือดตาแทบกระเด็น เหนื่อยสายตัวแทบขาด เสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย ลำบากลำบน ไม่เหมือนคนบางคน เกิดมาไม่เคยหาเสียง อยู่ดีๆ ก็ได้เป็นนายกฯ สมัยทำงานประจำอยู่ ก็ไม่เห็นจะมีผลงานอะไร ไม่รู้ว่าเป็นใหญ่เป็นโต ขึ้นมาได้อย่างไร

นอกจากเชลียร์จนได้ดิบได้ดี ได้เป็นใหญ่เป็นโต คับบ้านคับเมือง คนประเภทนี้ไม่เข้าใจว่า การหาเสียงมันเป็นอย่างไร ไม่เข้าใจเรื่องการเมืองในระบอบประชาธิปไตยด้วยซ้ำ เพราะทั้่งปีทั้งชาติ ตั้งแต่หัวดำยันหัวหงอก ไม่ต้องทำอะไร นอกจากเชลียร์ไปวันๆ ก็ประสบความสำเร็จได้

ที่บ้านเมืองเรา มันไม่เจริญรุ่งเรือง ก็เพราะ คนสันดานแบบนี้ มันมีเยอะเกินไปในสังคมไทย บางคนทำงานหนัก ขยันขันแข็ง สติปัญญา เฉลียวฉลาด แต่ต้องพ่ายแพ้ ฝีลิ้นในการเลีย เชลียร์นาย และกลายเป็น แฟชั่น เป็นมรดกตกทอด มาถึงคนรุ่นหลังๆ ที่จะต้องไปนั่งพับเพียบ ยืนกุมเรียงแถว สืบทอดวัฒนธรรมการเลีย จากรุ่นสู่รุ่น

ถ้าประเทศเราอยากจะเจริญรุดหน้า ก็ต้องเลิก วัฒนธรรมอัปรีย์ จัญไร นี้เสีย ณ บัดนี้ คนดีๆ คนเก่งๆ แต่เลียไม่เป็น สอพลอ ตอแหล ไม่ถนัด ดัดจริตไม่เก่ง จะได้มีโอกาสได้ทำงานที่ตัวเองถนัดได้ ชาติบ้านเมืองและประชาชน ก็จะได้ประโยชน์

เช่นเดียวกันกับกรณีนายสมัคร ที่แข็งขืน ไม่สยบยอม ไม่เข้าวงการเชลียร์สอพลอ กับเขาด้วย จึงมีชะตากรรม อย่างทุกวันนี้ ที่ได้รับการเลือกตั้ง ด้วยคะแนนเสียงสูงสุด แต่กลับถูกตั้งแง่ จากตัวอุบาทว์แห่งแผ่นดิน ที่ไม่ยอมให้มีการจัดตั้งรัฐบาลกันได้โดยง่าย พยายาม ขัดขวางจนถึงที่สุด เล่นแง่กันทุกรูปแบบ เรียกว่า “เสือก” จนลมหายใจสุดท้าย บ้านเมืองกำลังเข้าสู่สถานการณ์ปกติ กำลังจบสวยๆ Happy Ending อยู่แล้ว ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า ทำไม ไอ้หมอนี่มันถึงได้สร้างแต่ปัญหา ไม่รู้จักจบจักสิ้น จนเขาก่นด่าประนามสาปแช่งกันทั้งแผ่นดินแล้ว ก็ยังไม่หยุด ไม่สำนึก