Killer Press

เป็นความเลวทรามต่ำช้าจริงๆ สำหรับบรรดานักร้องกลุ่มที่เรียกตัวเองว่า “เพื่อชีวิต” ทุกวันนี้ ก็ไม่มีจะ “ยัด” กันแล้ว เพราะว่าไม่มีใครเขาอยากจะฟังพวกมัน “เห่าหอนโหยหวน” เรื่องประชาธิปไตยลมๆแล้งๆ ของพวกมันกันอีก ก็ในเมื่อพวกมันเองนั่นแหละ ที่หันไปสนับสนุนเผด็จการทรราช เป็นสาวกกะทิลิ้ม โดยไม่ได้ดูตาม้าตาเรือ ว่าเขาเล่นอะไรกันอยู่ พอเห็นม็อบก็กระโดดเข้าใส่ กะจะโปรโมทอัลบั้ม ชิงกระแส เพราะช่วงนั้น พวกมันก็ยอดขายฝืดเคือง เจอ Vampire เจ้าพ่อ MP3 ถล่มเสียย่อยยับ และยังไม่รู้ว่า เป็นใครคือเจ้าของ เลยจำเป็นต้องฉวยโอกาสนี้ สร้างภาพสร้างข่าวไปวันๆ ลมหายใจพวกนักร้ัองเหล่านี้คือ เปิดการแสดงตาม ผับ บาร์ งานวัด งานรื่นเริงต่างๆ

นี่เป็นความโง่เขลาไร้เดียงสา ของพวกมันจริงๆ ที่ไม่ได้ดูตาม้าตาเรือให้ดีเสียก่อนว่า เขาประท้วงกันเรื่องอะไร มี “ใคร” อยู่เบื้องหลัง พวกมันคิดแต่เพียงว่า ม็อบต้องอยู่คู่กับเพลงเพื่อชีวิต คงกำลังหน้ามืดตาลาย เพราะท้องกิ่ว หิวไส้แห้ง ละมั้ง บางคนนี่สังคมแทบจะลืมไปแล้ว ว่ามันยังมีชีวิตอยู่ เพราะเพลงแต่งๆกันออกมาเท่าไหร่ ก็ไม่ดัง ไม่ Work ขายไม่ออก พูดง่ายๆว่า “เจ๊ง” ก็เลยจำเป็นต้องพยายามเสนอหน้ากันหน่อย (นี่ไม่เว้นแม้แต่ ไอ้มือเปียโน แนวป๊อบ ที่พ่อมันถีบให้ขึ้นไปเสือกบนเวทีระยำนั่นด้วย หวังเกาะกระแส)

ทั้งนี้ไม่ว่าจะเป็น นักร้องรุ่นใหญ่ รุ่นเล็ก หน้าใหม่ หน้าเก่า ล้วนแล้วแต่เจอมรสุมชีวิตกันด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น ออกเทปมาก็เจอ MP 3 หนทางหากินอย่างเดียวที่เป็นกอบเป็นกำ ก็คือการเปิดการแสดงสดเท่านั้น ทุกวันนี้คนไทย ก็ไม่ค่อยจะมี “ยัด” อยู่แล้ว คงต้องคิดหนัก ถ้าจะต้องควักกระเป๋า ไปซื้อตั๋วไปนั่งฟัง คนพวกนี้ คร่ำครวญ ถึงประชาธิปไตยภายใต้ อุ้งเท้าเผด็จการศักดินา ที่พวกมันโปรดปราน บอกได้คำเดียวว่า “ใครเขาจะไปอุดหนุนมึง”

คนไทยเขารับไม่ได้ และสับสนกับ ความขัดแย้งในตัวของมันเอง ในเนื้อหาที่นำเสนอ พวกมันแต่งเพลงแต่ละเพลง ถ้าไม่กระทบกระแทกแดกดัน เสียดสีสังคม ก็จะเป็นไปในแนวด่าทอ นักการเมือง แต่เคยมีซักเพลงบ้างหรือไม่ ที่มันกล้าด่ากระทบไปถึง “พวกศักดินา ขุนศึก” ที่มันชอบเข้ามาวุ่นวาย จุ้นจ้านกับนักการเมืองเขา หรือจะเป็นพวกกลุ่มผลประโยชน์ศักดินา ที่เกาะกินผูกขาดสังคมไทยมานานหลายสิบปี พวกมันกล้าแตะต้องหรือเปล่า คงไม่กล้าใช่หรือไม่ เพราะพวกเขาเอา “ถึงตาย”

สู้แต่งเพลงด่านักการเมืองไม่ได้ ด่าทีไร คนฟัง ซี๊ดด ปากทุกที ก็ไม่ต่างอะไรกับ “สื่อมวลชน” หน้าตัวเมียทุกวันนี้หรอก ที่มันปากกล้าด่าได้แต่นักการเมือง แต่สำหรับ ผู้รากมากดีไฮโซศักดินา ขุนศึก พวกมันหงอ พินอบพิเทา สยบแทบเท้า ยิ่งกว่าบุพการีบังเกิดเกล้าพวกมันเสียอีก พอมาถึงยุคสมัยดร.ทักษิณ เอ๊ะ นักการเมือง ดันเป็นที่พึ่ง ที่หวังให้กับประชาชนได้ เป็นรูปธรรมมีตัวตนขึ้นมา ทีนี้ก็เลยไม่รู้จะแต่งเพลงด่าใครกัน หมดวัตถุดิบ ก็เลยต้องไปร้องเพลงกับเด็กรุ่นลูกรุ่นหลาน เพลงรักๆใครๆ อะไรไปโน่น เห็นแล้วก็ได้แต่ปลง

ส่วนพวกนักร้องรุ่นใหม่ที่คิดจะเจริญรอยตามรุ่นพี่ รุ่นน้า รุ่นลุง ก็จงโปรดคิดให้ดี จะอดตายเอาได้ง่ายๆ ปัจจุบันนี้ ผับเพื่อชีวิต ก็แทบจะร้างว่างเปล่า ในกรุงเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศ จะมีก็ที่เดียวเท่านั้นที่ยังคงความอหังการ์อยู่ได้ ก็ไอ้โรงเบียร์นั่นแหละครับ รองลงมาก็เห็นจะเป็น พี่ ป. นอกนั้นแทบจะเอา “ตีน” ก่ายหน้าผาก

เห็นทีวงการดนตรีแนวนี้ คงจะต้องปรับฐานปรับตัวกันยกใหญ่ รุ่นใหญ่ๆเองก็คงต้อง เปลี่ยนแนวทางการตลาดกันบ้าง ชั่วโมงนี้ จะมัวมุ่งหากินแต่ของเก่าๆ ร้องเพลงสมัย 14 ต.ค. 16 ,6 ต.ค. 19 กับสมัยอยู่ป่า มันเห็นที่จะลำบากเสียแล้ว เพราะผู้คนเขาเริ่มสงสัย ในอุดมการณ์ ว่ามันจริงแท้แค่ไหน ?

ชาวบ้านเป็นหมื่นเป็นแสน เค้าไปนั่งประท้วง ขับไล่เผด็จการขุนศึกศักดินา กันเต็มท้องสนามหลวง ยาวนานหลายเดือน ไม่เห็นนักร้อง ระดับบิ๊กเนม พวกนี้โผล่หัวไปซักคนเดียว คงมีแต่ “วิสา คัญทัพ” นักร้องเพื่อชีวิตกึ่งอาชีพ ตัวจริงเสียงจริง ยืนหยัดต่อสู้กันเพียงลำพังเท่านั้น

แนะนำให้แต่งเพลงประเภทที่ว่า เชิดชูยกย่องวีรกรรม เผด็จการขุนศึกศักดินา

ด่านักการเมือง หรือจะให้เลิกระบอบประชาธิปไตย

กลับไปใช้ระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชก็ได้ เอาให้มันชัดไปเลย