Killer Press

เห็นค.ญ.ทิพาวดี เมฆนรก ออกมาอ้าปากเห็นลิ้นไก่พล่ามเรื่อง โปรเจคทีวีสาธารณะ ที่แปลงร่างมาจาก ITV แล้วอยากจะอ้วกในระดับสติปัญญาภายใต้ทรงผม กระบังลมเหี่ยวๆของแกจริงๆ โง่แท้ๆ คิดแบบข้าราชการประจำรุ่นเก่าเหลาเหย่ ที่เน้นแต่ภาพลักษณ์หลักการอันสวยหรู เน้นการตั้งชื่อให้ดูสง่างาม ดัดจริตจีบปากจีบคอไปทำไมครับ ก็เปิดเสรีโทรทัศน์ก็สิ้นเรื่องสิ้นราว ใครอยากเปิดก็เปิดกันไป ปัญหามันไม่ได้อยู่ที่รูปแบบ ว่าตั้งชื่อจะให้มันเป็นอะไร จะตั้งชื่อให้มันแปลกประหลาดพิสดารดูแล้ว NGOs นักวิชาการหน้าโง่ ขี้ข้าศักดินา มันเห็นแล้ว ร้องว๊าววว น้ำคัดหลั่งแตกทะลัก ก็ได้

แต่ปัญหามันอยู่ที่ เนื้อหา (Content) ที่บรรจุอยู่ในโปรแกรมรายการนั่นต่างหาก ที่ต้องสร้างกันขึ้นมาจากมันสมองของคนผลิตสื่อ ถ้าปราศจากมันสมองของคนพวกนี้เสียแล้ว ต่อให้มันมีอีก 100 ช่องก็เปล่าประโยชน์ และจะยิ่งเลวร้ายถ้ามันสมองของคนพวกนี้ มันอัดแน่นเอาไว้ด้วย มายาคติโง่ๆ ทัศนคติที่เลวทรามต่ำช้า แบบที่เห็นกันอยู่ในปัจจุบัน ก็คงรับประกันได้ว่า “มันคงไม่ไปไหน” เอาแค่ทัศนคติเรื่องการเมือง มันยังสำแดงความไร้เดียงสาออกมาให้เห็นกันอยู่เนืองๆ แทบจะทุกรายการ บ้านเมืองมันยุ่งเหยิงวุ่นวายกันอยู่ทุกวันนี้ก็เพราะ คนทำสื่อฯพวกนี้มันสมองหมาปัญญาควาย คิดเองไม่เป็นต้องคอยให้ทหารถือปืน จ่อปากให้พล่าม มันก็ปากพะงาบๆ ไปตามที่เขาสั่ง คิดอะไรเองไม่เป็น (จะว่ากันตามจริงแล้วคงเป็นเพราะ ระบบการศึกษาในวัยเด็กของพวกมันล้มเหลว) และถ้าต้องการอยากจะให้ สื่อฯมันปราศจากการครอบงำทางการเมือง จากนักการเมือง (รวมทั้งพวกที่ไม่ใช่นักการเมือง แต่กระสันต์อยากจะเข้ามาบงการชี้นำทางการเมือง(เสือกนั่นเอง)) ก็ต้องมีบทบัญญัติลงโทษให้มันสาสมกับโทษานุโทษ เช่นผู้ดำเนินรายการหน้าไหนที่มันสาระแน จีบปากจีบคอแสดงความคิดเห็นเรื่อง การเมืองแบบขี้เท่อ เอียงกระเท่เร่ ก็ต้องปลด ต้องแบนมัน เพิกถอนใบอนุญาตมันจะชั่วคราวหรือถาวรก็แล้วแต่ความชั่วของมัน

นักการเมือง หรือ พรรคการเมือง ทำไมเขาจะใช้สื่อหาเสียงไม่ได้ ทำไมจะใช้สื่อโฆษณาประชาสัมพันธ์ผลงานของตัวเองไม่ได้ พวกมันมา “เสือก” อะไรกับประชาชนด้วย ก็ปล่อยให้เขาทำกันไป ประชาชนเขามีวิจารณญานในการตัดสินเอง ถ้ามันกลวงโบ๋ ก็เป็นการฆ่าตัวตาย ออนแอร์ เองนั่นแหละ ไม่ต้อง “เสือก” (ขอย้ำ) อย่ามาทำเป็นคุณพ่อรู้ดี ว่าอะไรเหมาะกับประชาชน

หลังการยึดอำนาจ เห็นพวกแม่บ้านทหาร แห่กันมาเสนอหน้าทางสื่อกันจ้าละหวั่น แจกของ ทำกับข้าว ร้องเพลง โปรโมทตัวเองกันสนุกสนาน ราวกับว่าชาตินี้ กูขอออกทีวีซักครั้ง ไม่ได้รู้ตัวเลย ไม่นึกถึงหัวอกชาวบ้านกันบ้างว่าเขาสะอิดสะเอียน สมเพชเวทนา กันขนาดไหน หรือจะเป็นพวกคุณหญิงคุณนาย แต่งตัวด้วยรสนิยมชั้นต่ำ มายืนโชว์เพชร โชว์พลอย โก่งคอร้องเพลง ที่สุดแสนจะทุเรศหู แล้วทีอย่างนี้ทำไมทำได้ มันมีประโยชน์กับชาติบ้านเมืองมากนักหรือ ?

ปล่อยให้ทุกสิ่งทุกอย่าง มันเป็นไปตามธรรมชาติเถอะ อย่าพยายามทำตัวเป็น “พระเจ้า” อย่าพยายามทำตัวเป็น “คุณพ่อรู้ดี” และถ้าคิดว่าสื่อมันมีอิทธิพลมอมเมาได้ขนาดนั้นละก็ ให้ลองทอสอบเอาสื่อธรรมะทั้งหลาย ให้พระมานั่งเทศน์กันตลอด 24 ชม. ทุกช่อง ทุกสถานี ทั้งโทรทัศน์ วิทยุ ดูซิว่า คนไทยมันจะ บรรลุอรหันต์ไหม ? นี่ถ้าเจอหน้าตัวเป็นๆ อยากจะไปถามใส่หน้าว่า

“คุณคิดว่าคุณเป็นตัวอะไร แล้วคิดว่าคนไทยเป็นตัวอะไร ? เสือกไม่รู้จักจบจักสิ้น”