Killer Press

ปัจจุบันเท่าที่เห็นจากบรรดาสื่อชั่ว นักวิชาการสติเฟื่องทั้งหลาย มักจะสรุปต้นตอแห่งปัญหาการคอรัปชั่น คือ ระบบอุปถัมป์ และตัวการสำคัญคือ นักการเมือง ทั้งในระดับชาติ และระดับท้องถิ่น นั่นคือผู้ร้ายในสายตาของคนพวกนี้ แต่ในความเป็นจริงแล้ว ระบบอุปถัมป์ที่ว่านั้นมันก็คือ “ลัทธิศักดินา” ซึ่งฝังรากลึกในสังคมไทยมาช้านานแล้ว แต่สื่อฯ นักวิชาการ ไม่มีความกล้าพอที่จะไปแตะต้อง การด่า หรือกล่าวโทษ นักการเมือง ง่ายกว่า ไม่มีพิษมีภัย นักการเมืองก็คือเหยื่อ คือกระโถนของสังคมไทยมาตลอด

ใครที่สวามิภักดิ์ สมาทานลัทธินี้ ก็จะมีเกราะป้องกันภัย ไม่ว่าจะเป็น นักเลงท้องถิ่น กำนันดัง จนกระทั่งถึงนักการเมืองระดับชาติ หากมีปัญหาอะไรก็จะวิ่งเข้าหาเพื่อช่วยเคลียร์ความขัดแย้งได้เสมอ

ตัวอย่างเช่น ถ้าฝ่ายหนึ่ง มีปัญหากับอีกฝ่ายหนึ่ง แต่ละฝ่ายก็จะพยายามวิ่งเข้าหาผู้ใหญ่ที่ใหญ่กว่า อีกฝ่ายหนึ่ง เพื่อให้เข้ามาเคลียร์ปัญหา และในท้ายที่สุด ก็อาจจะไปสิ้นสุดบรรจบ ลงที่ จ้าวแห่งลัทธิศักดินา เจ้าลัทธิไม่จำเป็นต้องพึ่งพาทรัพย์สฤงคาร อะไรมากนัก พวกเขาไม่คอรัปชั่นเอง แต่ให้คนอื่นจัดการแบ่งปันให้ พวกเขาต้องสะอาด หมดจรด ไร้ราคี มีจริยธรรม คุณธรรมสูงส่ง และที่สำคัญคือบารมีต้องคงอยู่ ลัทธิพวกนี้ ต้องง้อนักการเมือง ไม่สามารถแสดงบทบาทบริหารประเทศเองได้ เพราะรู้ดีว่า โลกนี้ไม่ต้อนรับ เผด็จการลัทธิศักดินานอกรีต ก็เลยต้องพึ่งพานักการเมืองให้มาทำหน้าที่นี้ แล้วก็ครอบงำอำพรางอีกชั้นหนึ่ง เพื่อความแนบเนียน หลอกทั้งคนไทย และชาวโลก

หากว่านักการเมืองมีปัญหา งัดข้อ เหิมเกริม ไม่สยบยอม เคลียร์ไม่ลงตัว ก็ต้องแสดงกฤดาภินิหาร ความขลังศักดิ์สิทธิ์ ด้วยการกำจัดให้สิ้นซาก ในพริบตา ด้วยการป้ายสี ว่า คอรัปชั่น ทรยศ ขายชาติ ชั่วช้าสารพัด แล้วก็เชิดนักการเมืองกลุ่มใหม่ขึ้นมาทดแทน แล้วก็ครอบงำ ชี้นำ บงการต่อไป

ด้วยเหตุนี้ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ทำไมนักการเมืองรุ่นใหม่ไฟแรง ทั้งหลายเมื่อเข้าสู่สารบบแล้วก็ต้อง สยบยอม ละทิ้งอุดมการณ์ไปเสียสิ้น กลายเป็นตัวตลกในสภา กลายเป็นนักการเมือง โง่ ขี้โกง ซื้อเสียง เห็นแก่ได้ นักเลือกตั้งอาชีพ นักการเมืองซึ่งทำอะไรไม่ได้ เพราะแท้ที่จริงแล้ว เขาไม่ได้มีอำนาจมากมายที่จะทำอะไรได้อย่างที่คิด ก็ได้แต่ยอมรับ และกอบโกยเท่าที่จะทำได้ เพื่อรักษาสถานภาพตัวเองให้อยู่รอด นี่คือวัฏจักรแห่งความชั่วร้าย

ถ้าหากคิดจะกำจัดคอรัปชั่นให้สิ้นซาก ก็ต้องกำจัด “ลัทธิศักดินา” นี้ให้สำเร็จเสียก่อน ในประเทศ ญี่ปุ่น อังกฤษ ฯ ไม่มีลัทธิที่ว่านี้ จะเห็นได้ว่า ประเทศเขาเจริญก้าวหน้ากันอย่างมากมาย คอรัปชั่นเพียงน้อยนิด ทั้งๆที่ปกครองในระบอบเดียวกันกับเรา หรือว่า พลเมืองเขามีศีลธรรม จริยธรรม คุณธรรมสูงส่งกว่าเรา หรือว่าพลเมืองเขาไม่มีความโลภ ไม่ทำความชั่วกันเลย เปล่า…นั่นเป็นเพราะประเทศเขาเหล่านั้นไม่มี ลัทธิอุบาทว์ที่ว่านี้ต่างหากเล่า